HPV risk grubu taraması ve risk tiplendirmesi

Saptanabilen yüksek riskli genotipler (15 adet): 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45,
51, 52, 53, 56, 58, 59, 66 ve 68’dir.
HPV deri ve mukoz membranların skuamöz epitel hücrelerini enfekte ederek
epitel proliferasyonuna neden olan DNA virüsleridir. Bulaşı cinsel temasla
veya enfekte anneden çocuğa doğum süreci ile geçişle olabilir. Moleküler
analiz yöntemleriyle HPV’nin çeşitli tipleri tanımlanmıştır. Bu tipler
oluşturdukları histopatolojik tablolar çerçevesinde düşük, orta ve yüksek riskgruplarına ayrılmışlardır. Yüksek risk grubunda; 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45,
51, 52, 53, 56, 58, 59, 66 ve 68 ve düşük risk grubunda; 6, 11, 42, 43, 44
tipleri dikkate alınmaktadır.
Kadın genital sisteminde HPV’nin varlığı kondiloma akuminata, kondiloma plana,Bowen papülozisi, servikal, vajinal, vulvar intraepitelyal neoplazi ve
karsinomla ilişkilidir. Yapılan çalışmalarda HPV DNA pozitif kadınların %15–
28’inde 2. ve 3. derece skuamöz intraepitelyal neoplazi gelişirken, bu oran
HPV DNA negatif kadınlarda %1–3’tür. Normal servikal epitel yapısına sahip
kadınların yaklaşık %5–10’unda HPV DNA bulunabilmektedir. HPV prevalansı yaş,
cinsel davranış ve demografik verilere göre değişmektedir.
HPV immün sistemi normal ve baskılanmış kişilerde benign (siğiller) ve malign
(aktinik keratozis) deri lezyonları ile anogenital sistem dışı (oral,
larengeal papillom) kanserlerle de ilişkilendirilmesine karşın HPV’nin
laboratuvar tanısı genital HPV ve serviks kanseriyle sınırlıdır. Bu amaçla
şüpheli lezyondan alınan sürüntü ve biyopsi örneklerinde HPV DNA PCR testi
çalışılabilir.
Örnekte HPV DNA miktarının az olduğu durumlarda ve örnek alınmadan önce
kullanılan antifungal kremler, kontraseptifler gibi faktörlere bağlı olarak
yalancı negatif sonuçlar alınabileceği gibi kontaminasyona bağlı yalancı
pozitiflikler de oluşabilir.