Delta antijeni

Hepatit delta virüsü (HDV), zarf protein sentezi hepatit B virüsüne (HBV) bağımlı olduğundan, kusurlu bir tek negatif zincirli RNA virüsüdür. HBV ve HDV’nin koenfeksiyonu, karaciğer sirozu ve hepatoselüler karsinomaya hızlanmış ilerleme ile viral hepatitin en ciddi formu kabul edilmektedir. Dünya çapında her dört HBV pozitif hastanın biri HDV ile ko-enfektedir. Özellikle intravenöz ilaç kullanımı ve yüksek riskli cinsel davranışı olan hastalarda HDV enfeksiyonu riski daha yüksektir. HDV bulaşmasını azaltmak için, DSÖ, HBV ile enfekte olan tüm insanların HDV açısından taranmasını önermektedir. HDV tanısında birçok serolojik ve moleküler saptama yöntemi yaygın olarak kullanılmaktadır. HBV/HDV ko-enfekisyonu iki tiptir. HBV/HDV koenfeksiyonu duyarlı bir bireyde HBV ve HDV’nin eşzamanlı akut enfeksiyonudur. Serum HDV (delta) Ag, HDV’nin erken başlangıcında, antikorların yükselmesinden önce toplanan kan örneklerinde yalnızca geçici bir sürede saptanabilir. Anti-HDV IgM yanıtı hızlı ve zayıftır, bu da enfeksiyonun çözüldüğünü düşündürür. Anti-HDV IgG seviyeleri hızla yükselir ve varlığını sürdürür. HBV/HDV Süperinfeksiyon ise HBV ile kronik olarak enfekte olmuş bir kişide gerçekleşen HDV enfeksiyonudur. Bu enfeksiyon paterni akut evre ve kronik evre olmak üzere iki bileşene sahiptir. Akut faz, serum/karaciğerde çok yüksek seviyelerde HDV viremisi ve HDV (delta) Ag ile karakterize edilir. Kronik dönemde HDV RNA, anti-HDV IgM ve anti-HDV IgG saptanabilir. HDV (delta) Ag, karaciğer biyopsisi ile de tespit edilebilir.